Δημοσιεύσεις
Ο πιο χρόνιος και καταστροφικός μύθος που μπορείτε να δείτε είναι οι γκέισες ως οι ανώτερες τάξεις εταίρες ή πόρνες. Στο ορυχείο, θα βρούμε τη μυθολογία, τις λεπτομέρειες και την εξαιρετική τελευταία αναβίωση μακριά από τις γκέισες, αποκαλύπτοντας πώς αυτό το είδος αφοσιωμένων καλλιτεχνών όχι μόνο προστατεύουν την ιστορία, αλλά δημιουργούν σίγουρα την πολιτιστική εξέλιξη της Ιαπωνίας. Τα ειλικρινή ταξίδια σε αυτές τις περιοχές γίνονται με τη γνώση ότι η κουλτούρα των γκέισα συνεχίζεται, ενώ οι τοπικές ομάδες τις συμπεριλαμβάνουν ένθερμα.
Οι περιοχές των γκέισα ονομάζονται «hanamachi», που σημαίνει «πόλη των τριαντάφυλλων» και μπορεί να ιδρύθηκαν πριν από δέκατο έβδομο αιώνα, όταν θεσπίστηκαν νόμοι για να περιοριστούν συγκεκριμένα είδη δραστηριότητας σε αυτές τις συγκεκριμένες γειτονιές. Τη δεκαετία του '70, οι νεότερες περιοχές για γκέισες στο Κιότο ήταν γνωστές ως roentgenōkkagai (φωτισμένες, «έξι» hanamachi), ενώ η περιοχή έξω από τη Shimabara (島原) ήταν ακόμα τεχνικά ενεργή ως μια εξαιρετική περιοχή γκέισας και φιλοξενούσε αναπαραστάσεις tayū. Ωστόσο, καμία γκέισα δεν υπάρχει στη Shimabara από την 21η χιλιετία, παρόλο που οι σύγχρονες tayū συνέχισαν να λειτουργούν εδώ. Οι γκέισες ζουν σε περιοχές που ονομάζονται hanamachi (φωτισμένες, «πόλεις των λουλουδιών») και πιστεύεται ότι ζουν στο νέο karyūkai («κόσμος λουλουδιών και ιτιάς»), μια έκφραση που προέρχεται από μια εποχή που τόσο οι εταίρες όσο και οι γκέισες εργάζονταν στο ίδιο μέρος. Το "Mizuage" προήλθε από τον ολοκαίνουργιο τρόπο ζωής από τις πόρνες Kamaishi σε πορνεία κατά μήκος της νέας περιοχής των γκέισας. Ιστορικά, υπήρχαν πράγματι κοινότητες γκέισας που προωθούσαν τη νέα παρθενία από το maiko όσον αφορά την πορνεία, και μπορείτε να ενταχθείτε σε αυτές επειδή η "διπλή γκέισα" μπορούσε ακόμη και να συμμετάσχει στην πορνεία πολλές φορές για να προωθήσει την παρθενιά της.
Στη σημερινή εποχή, η μιζουτζα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και οι μαθητευόμενοι την αποφοιτούν για να λάβουν το καθεστώς της γκέισας με μια σειρά τελετών και μερικών εκδηλώσεων. Αν και ο νόμος τεχνικά καθόριζε μια απόσταση μεταξύ της γκέισας και των ιερόδουλων, ορισμένες γκέισες εξακολουθούσαν να ασχολούνται με την πορνεία. Ωστόσο, η κυβέρνηση διατήρησε μια σαφή διάκριση μεταξύ των δύο κλάδων, υποστηρίζοντας ότι η έννοια της γκέισας δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια της ύπαρξης ιερόδουλων ή της ύπαρξης ιερόδουλων. Οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις προκάλεσαν διαμάχη λόγω της ασαφούς διάκρισης μεταξύ των ειδικοτήτων, με ορισμένους αξιωματούχους να υποστηρίζουν ότι η έννοια της ιερόδουλης και της γκέισας έχει επηρεάσει διαφορετικά επίπεδα της ίδιας κοινότητας, γεγονός που καθιστά ελάχιστες τις διαφορές μεταξύ των ιερόδουλων.
Οι νέες περιοχές γκέισας Νιιγκάτα είναι γνωστές για την πολύ πιο ευέλικτη νομοθεσία και τρόπο ζωής που διαθέτουν από πολλές άλλες περιοχές γκέισας στην Ιαπωνία, γεγονός που οδήγησε τελικά στην αναγέννηση της νέας περιοχής σήμερα, μετά την περίοδο παρακμής στα μέσα της δεκαετίας του '80. Στο Κιότο, υπάρχουν και άλλες χαναμάτσι – γνωστές ως γκοκαγκάι (φωτογραφημένες «πέντε» χαναμάτσι) – που έχουν χαρακτηριστεί ως ήσυχα περιορισμένες. Ωστόσο, στην περιφέρεια του Τόκιο, εκτός των 23 περιοχών της πόλης, η πόλη Χατσιοτζί διαθέτει τη δική της παράδοση κοινωνίας γκέισας. Οι νέες έξι χαναμάτσι στο Τόκιο είναι οι Ασακούσα (浅草), Ακασάκα (赤坂), Καγκουραζάκα (神楽坂), Σιμπάσι (新橋), Μουκοτζίμα (向島) και Γιοσίχο (芳町). Ιστορικά, οι γκέισες περιστασιακά περιορίζονταν να ζουν σε ίδιες περιφραγμένες περιοχές με τις εταίρες και τις πόρνες. αλλά όχι, η μία άλλη ειδικότητα προβλέπει το συγκεκριμένο επίπεδο που διαχειρίζεται συνεχώς μια ακτίνα τεχνικά, ακόμη και με την τάση να απαγορεύεται από τους ίδιους νόμους.
Η πραγματική ιστορία μακριά από τα Koi και τον ορισμό τους στην Ιαπωνία
Τα ολοκαίνουργια έργα τέχνης που εφάρμοζαν υπήρχαν από τότε που ήταν άψογα φυλαγμένα κειμήλια των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων, Xon bet κωδικός μπόνους 2025 καθώς απέκτησαν το στυλ προσφώνησης και την ολοένα και πιο φανταχτερή εμφάνισή τους. Οι γκέισες απαγορευόταν αρχικά να πουλήσουν φύλο, ανεξάρτητα από το αν μερικές το έκαναν αυτό. Αν μια καλή εταίρα εμπλέκει μια καλή γκέισα να πάρει την γυναίκα από το να της δώσει παρέα φύλου και διασκέδασης, μια σωστή έρευνα αποκαλύπτει την πιθανότητα μια καλή γκέισα να την αποβάλει για να ακολουθήσει το νέο επάγγελμα. Επειδή οι οϊράν λέγεται ότι ήταν άτομα με χαμηλότερες βαθμίδες στη νέα αριστοκρατία, το στυλ που έπαιζαν και οι μελωδίες που τραγουδούσαν περιορίζονταν σε άτομα που θεωρούνταν «αξιοπρεπή» για τις ανώτερες κοινωνικές στρώσεις.
- Μέχρι τα μέσα της 18ης χιλιετίας, οι γυναίκες γκέισες άρχισαν επίσης να δραστηριοποιούνται σε αυτούς τους τομείς εκπλήρωσης, δηλαδή όταν η ταυτότητα «γκέικο» άρχισε να εξερευνάται.
- Με τη γνώση ότι ο χωρισμός βοηθά στην αποκρυπτογράφηση ίσως ενός από τους πιο χρόνιους μύθους που περιβάλλουν την κοινωνία των γκέισα.
- Ας ελπίσουμε ότι έχετε ακούσει για το ποιοι είναι οι γκέισες, τη δουλειά τους και πώς έχει γίνει η δημιουργία ενός καλού εισοδήματος.
- Ταυτόχρονα, οι νέοι πρόδρομοι από τις γυναίκες γκέισες, οι νέες έφηβες odoriko («χορεύτριες»), διδάσκονται και μπορείτε να νοικιάσετε τους αγνούς ερμηνευτές για να τους ξεχάσετε σε αυτά τα τσαγερί.
- Προς το παρόν, δεν θα γίνεται mizuage και μπορείτε να σηματοδοτήσετε την αποφοίτησή σας από τους μαθητευόμενους, ώστε να αποκτήσετε status geisha, το οποίο θα έχει μια ακολουθία τελετών και πιθανών περιστατικών.
Εμφάνιση
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο νέος μύθος από τις γκέισες για τις πόρνες και το mizuage που γίνεται κοινή πρακτική συνεχίζεται, ανακριβώς, ακόμη και σήμερα. Ορισμένες γκέισες άρχισαν αρχικά να δοκιμάζουν να φορούν δυτικά φορέματα για να συμμετάσχουν, να μαθαίνουν δυτικού τύπου χορό και να προσφέρουν ποτά σε πελάτες αντί για sake. Παρόλο που η καθεμία έχει τον δικό της ορισμό και μετάφραση, μερικές χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για να περιγράψουν τις νέες γκέισες, όπως hanamachi και karyūkai. Ας ελπίσουμε ότι έχετε διαβάσει για το ποιοι είναι οι γκέισες, τι κάνουν και πώς έχει γίνει η ζωή τους. Οι γκέισες φορούν πιο διακριτικά, γυναικεία είδη για να δείξουν την ωριμότητά τους και την εκλέπτυνσή τους και είναι λιγότερο φανταχτερά από πολλά κιμονό που μπορείτε να δείτε να φοριούνται ξεχωριστά από τις maiko και τις γκέισες. Τα φρύδια είναι στολισμένα με μαύρο χρώμα και οι γκέισες συχνά τα ξυρίζουν για να κάνουν τις κινήσεις πιο εύκολες.
Οι ηλικιωμένες γκέισες ουσιαστικά αποφεύγουν να φορούν oshiroi την ίδια ημερομηνία που σταματούν να φορούν hikizuri, ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν. Οι νεαροί μαθητευόμενοι μπορούν επίσης να διακοσμήσουν τα φρύδια τους λίγο πιο γρήγορα ή πιο στρογγυλά για να τονίσουν μια νεανική εμφάνιση. Η αλλαγή και η ομορφιά της φυσικής εμφάνισης διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή στην Ιαπωνία, όπου μια καλή γκέισα ή μια μαθητευόμενη γκέισα εργάζεται. Ωστόσο, υπάρχει μια γενική εξέλιξη της φυσικής εμφάνισης που είναι σημαντική για όλες ή για οποιαδήποτε γκέισα. Μια καλή γκέισα, αντίθετα, μπορεί να μην έχει το δικαίωμα να φοράει μια πολύ επίσημη ενδυμασία (ένα καλό kuromontsuki που έχει ένα obi αντίστοιχης τυπικότητας, μια καλή περούκα και μπορείτε να συμπληρώσετε λευκά καλλυντικά) σε κάθε γάμο.
Οι σύγχρονες γκέισες γενικά εξακολουθούν να διαμένουν στην Οκίγια με την οποία συνδέονται, όπως κατά τη διάρκεια της μαθητείας τους, και είναι νομικά υποχρεωμένες να εγγραφούν σε ένα επάγγελμα, ανεξάρτητα από το αν δεν ζουν εδώ καθημερινά. Οι γκέισες εκείνη την εποχή ήταν επίσης υψηλές, περίπου συγκρίσιμες με τον νέο αριθμό γυναικών στο επάγγελμα. Οι γκέισες δεν συνταξιοδοτούνταν νέες όταν έβρισκαν έναν προστάτη και ήταν πιο απίθανο από άλλες γυναίκες της ίδιας ηλικίας να έχουν η μία φοιτητές και μια μεγάλη οικογένεια να τους βοηθάει. Η Σουγκαβάρα δήλωσε ότι οι γυναίκες σήμερα «είναι γνωστές ως ερμηνεύτριες, χορεύουν και μπορούν να κάνουν καμπαρέ και κλαμπ αντί να ξεκινούν την εκπαίδευσή τους με μουσική και χορό στην ηλικία των επτά ή οκτώ» και έπρεπε να γίνουν γκέισες εκείνη την εποχή. Ωστόσο, στις δεκαετίες που ακολούθησαν τη μάχη, οι τεχνικές της νέας καριέρας υπέστησαν όμως σημαντικές αλλαγές. Μετά τη μάχη, οι γκέισες επέστρεψαν ομόφωνα στο να φορούν κιμονό και να μπορούν να ασκούνται στις κλασικές τέχνες, αφήνοντας όλες τις νέες μορφές γκέισας και να απολαμβάνουν. Τόσο μετά όσο και κατά τη διάρκεια του πολέμου, το όνομα της νέας γκέισας έχασε τη φήμη του, καθώς οι συγκεκριμένες πόρνες άρχισαν να συζητούν για πρώτη φορά μόνες τους, ενώ οι «γυναίκες γκέισες» ήταν μέλη των νέων δυτικών ενόπλων δυνάμεων που κατείχαν την Ιαπωνία.
Γνωστά προβλήματα που πρέπει να σταματήσουν
Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, οι εταίρες, τόσο των υψηλότερων όσο και των κατώτερων βαθμίδων, άρχισαν αρχικά να βγαίνουν από τη μόδα, ονομαζόμενες φανταχτερές και ξεπερασμένες. Με την πάροδο των ετών, οι εταίρες κατέκτησαν πολλά από τα νεότερα ρούχα στην Ιαπωνία, με την κατηγορία της κάτω κατηγορίας να τους δίνει ένα δίπλωμα ελευθερίας στην επιλογή φούστας και διασκέδασης, σε σύγκριση με τα μέλη της ανώτερης τάξης που δεν είχαν άλλη επιλογή από το να εμφανίζονται με έναν τρόπο που θεωρούνταν αξιοσέβαστος υπό την προϋπόθεση. Η είσοδος που απαιτούνταν από τις γκέισες ήταν επίσης ταμπού μακριά από αθλήματα όπως οι επιδεικτικές φουρκέτες ή το κιμονό, τα οποία ήταν χαρακτηριστικά γνωρίσματα των εταίρων υψηλότερων βαθμίδων, οι οποίες θεωρούνταν μέρος των ανώτερων τάξεων. Στις αρχές του 18ου-100ου αιώνα, πολλές από αυτές τις οντόρικο απέκτησαν και άρχισαν να δίνουν οικεία χαρακτηριστικά όπως η αγνότητα.
Τον 17ο αιώνα, εγκαταστάθηκε το νέο στυλ μαλλιών shimada, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για τα χτενίσματα που φορούσαν τόσο οι γκέισες όσο και οι maiko. Τέτοια πράγματα, συχνά είναι δυνατό να εντοπίσετε το νέο okiya, ένα στοιχείο που ανήκε στο παρελθόν, όπως στην περίπτωση του darari obi, το έμβλημα του νέου okiya είναι υφασμένο, χρωματισμένο και ραμμένο στην άκρη του obi. Τα κομμάτια ex-maiko μπορεί να σας απασχολεί αν ήταν έμπειρα και χρησιμοποιούνταν σε επίσημες εκδηλώσεις, διαφορετικά, όταν ένα ενθουσιώδες okiya κλείνει και εσείς αποφασίζετε να πουλήσετε το κιμονό και να αγοράσετε obi. Το μαύρισμα των δοντιών ήταν μια κοινή πρακτική μεταξύ των παντρεμένων γυναικών στην Ιαπωνία και στο μωβ δικαστήριο στο παρελθόν, αλλά τώρα είναι μια εξαιρετικά ασυνήθιστη συνήθεια. Πολλές έμπειρες γκέισες είναι αρκετά κερδοφόρες ώστε να τους αρέσει να ζουν μόνες τους, αν και η ζωή τους είναι πιο συχνή σε ορισμένες περιοχές των γκέισα – όπως αυτές στο Τόκιο – σε αντίθεση με άλλες.
Δοκιμάστε τις πόρνες Γκέισα; Η μεγαλύτερη παρανόηση που ειπώθηκε
Κάθε χρόνο μετά τη μάχη, υπάρχει μια αναβίωση στις τεχνικές των Γκέισα και θα υπάρξουν προβλήματα, ωστόσο, μέχρι τότε, πολλές από αυτές ήταν άνετες με τη ζωή που βρήκαν και δεν επέστρεψαν ποτέ. Μόλις στο δεύτερο μισό των 1800 χρόνων της ζωής τους, έγινε επίσημα αποδεκτή ως μια καριέρα ζωής. Τώρα, σχεδόν μια χιλιετία αργότερα, υπάρχουν μόνο περίπου 270 Γκέισες και οι μαθητευόμενοί τους, που ονομάζονται Maiko, εξακολουθούν να φοιτούν. Κατέχει πτυχίο BA (Hons) όλων των εποχών από το Εθνικό Κολλέγιο της Σιγκαπούρης, το οποίο είναι μαγευτικό σε θέματα που σχετίζονται με την κοινωνική και κοινωνική φήμη των ασιατικών κοινωνιών. Τώρα, μόνο λίγοι taikomochi ασκούν σταθερά την τέχνη της συζήτησης, της κωμωδίας και της αφήγησης. Για εκατοντάδες χρόνια, οι γκέισες πρωταγωνίστησαν έναν σημαντικό χαρακτήρα για να διατηρήσουν το νέο πολιτιστικό ύφασμα από τους Ιάπωνες που έχουν χάρη και εκλεπτυσμένη τέχνη.
Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τη λέξη mizuage για να περιγράψουν πόσα θαλασσινά έπιαναν την ημέρα, και η φράση mizuage χρησιμοποιείται ακόμη και από τις γκέισες για να περιγράψουν τα μηνιαία τους κέρδη. Κατά τη διάρκεια της συμμαχικής πολεμικής εκστρατείας των Ιαπώνων, ορισμένες πόρνες, που εργάζονταν σχεδόν αποκλειστικά για τις νέες κατοχικές δυνάμεις στους Ιάπωνες, άρχισαν αρχικά να εμπορεύονται μόνες τους επειδή οι «γυναίκες γκέισες», εν μέρει λόγω των ξένων στρατευμάτων, δεν μπορούσαν να διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ μιας καλής γκέισας και μιας γυναίκας που φορούσε ένα καλό κιμονό. Ωστόσο, ήταν ακόμα δημοφιλές να έχουν γκέισες για να αποσυρθούν από την εργασία στα μέσα της δεκαετίας των είκοσι πέντε για να ζήσουν με τη βοήθεια του πελάτη μετά τη Δεύτερη Κοινωνία. Στη σύγχρονη εποχή, είναι λιγότερο συνηθισμένο να έχεις μια γκέισα για να πάρεις ένα danna, λόγω των εξόδων που εμπλέκονται και της απίθανης πιθανότητας ότι ένας καλός προοδευτικός γιος θα βοηθούσε τόσο την οικογένειά τους όσο και το κόστος ζωής μιας γκέισας. Ανεξάρτητα από αυτό, η σημερινή σύγχυση που κυμαίνεται από τις γκέισες μέχρι τις πόρνες συνεχίζεται ως μια διαδεδομένη ιδέα, ειδικά στη Δυτική κοινότητα.
Ακόμα κι αν δεν είναι καθολικές, οι νεότερες συμπεριφορές ήταν αρκετά διαδεδομένες μέχρι που απαγορεύτηκαν με την ψήφιση κανονισμών κατά της πορνείας στους Ιάπωνες το 1956. Από τον 16ο αιώνα, το νέο σογκούνα επέτρεψε τη δημιουργία του "yukaku". Ήταν ζώνες με κόκκινο φως όπου διάφορες μορφές δραστηριότητας προσφέρονταν στην αναδυόμενη τάξη των εμπόρων της Ιαπωνίας και όπου η πορνεία ήταν δικαστήριο. Είναι μια γνωστή, αλλά δυσάρεστη, παρανόηση ότι οι γκέισες είναι πόρνες. Οι Maiko, ταυτόχρονα, φορούν ένα είδος κιμονό "furisode" με ανοιχτά μπράτσα και έχουν ελκυστικά, πολύχρωμα ρούχα και ένα μεγαλύτερο obi (όπως αυτό που απεικονίζεται παραπάνω). Τα κιμονό των γκέισα είναι συνήθως απαλά και θα βρείτε κομψότητα με χαμηλά μπράτσα και λίγο obi (ζώνη). Τα Kanzashi που φοριούνται από τις γκέισες είναι διακοσμητικά, αλλά πάντα μικρότερα και πιο διακριτικά και μπορεί να είναι διακριτικά.
Αν και όχι, οι γκέισες είναι επίσης και εργάζονται μέχρι τα 80 και ίσως και τα 90 τους, και επομένως αναμένεται να εμφανίζονται σε τακτική βάση, παρόλο που τα μαθήματα μπορεί να πραγματοποιούνται μόνο μία ή δύο φορές την ημέρα. Αυτό περιλαμβάνει την εκμάθηση του τρόπου σερβιρίσματος προϊόντων, τη διατήρηση της καθημερινής συζήτησης και την εκπαίδευση στις νέες τέχνες, αν και η τελευταία συχνά πραγματοποιείται μέσω της μετακόμισης και μπορείτε να τραγουδήσετε με εκπαιδευτικούς. Η νέα φάση εκπαίδευσης των Μιναράι περιλαμβάνει την εκμάθηση τεχνικών χωρίς συζήτηση, το τυπικό ομαδικό παιχνίδι, την καλύτερη ευπρέπεια και τη συμπεριφορά στα δεξιώσεις και τους ανθρώπους. Οι Μιναράι χρεώνουν πάντα μόνο το ένα τρίτο της τιμής που μια σταθερή γκέισα δημιουργεί χρεώσεις και συνήθως λειτουργεί στην πιο δημοφιλή οικογένεια ποτών, γνωστή ως Μιναράι-τζάγια – ανακαλύπτοντας τη «μητέρα» (ιδιοκτήτρια) του σπιτιού. Η ιδέα και το χρώμα των κοτσίδων, τα κοσμήματα που φοριούνται με ορισμένα χτενίσματα μαϊκό, μπορούν να υποδηλώνουν το νέο στάδιο της εκπαίδευσης ενός μαθητευόμενου.
Recent Comments